Demo
  • Home
  • Ein Deutsches Requiem (1868)

Ein Deutsches Requiem (1868)

Johannes Brahms (1833 – 1897)

Het Requiem van Brahms is niet, zoals de gebruikelijke requiem mis, een bede voor het zieleheil van een overledene, maar troostmuziek voor allen die geliefden te betreuren hebben en bezorgd zijn om de eindigheid van hun eigen bestaan. Brahms selecteerde de teksten uit het Oude en Nieuwe Testament en uit apocriefe boeken, maar het was niet zijn bedoeling om liturgische muziek te schrijven; hij schreef een religieus werk voor de concertzaal. Het is zelfs geen specifiek christelijke muziek: de naam van Jezus Christus en de begrippen “zonde” en “kruis” ontbreken in de teksten. Brahms heeft ook te kennen gegeven dat hij dit werk net zo goed de titel “Ein Menschliches Requiem” had kunnen geven.

Het is een monumentaal zevendelig werk geworden, met zijn 70 minuten uitvoeringsduur Brahms’ langste compositie, opgedragen aan zijn mentor Robert Schumann en aan zijn moeder, die in 1865 overleed.

Het werk vergt een enorme orkestbezetting, maar al in januari 1869 voltooide Brahms op verzoek van zijn uitgever een versie waarin het orkest vervangen is door piano a quatre mains. Deze versie werd voor het eerst uitgevoerd in Londen op 10 juli 1871 en heet daarom sindsdien de “Londense versie”. Het is geen bleek aftreksel van het origineel maar een zelfstandige, meer intieme compositie waarin de tekst en het koor prominenter zijn, de polyfone vocale lijnen helderder en de harmonieën herkenbaarder worden. De tekstexpressie en de religieuze betekenis komen daardoor beter tot hun recht.

In de Walburgiskerk te Zutphen brengen Toonkunstkoor Zutphen en pianisten Floor Lanz en Roland Aalbers u onder leiding van Hans Lamers met een verzorgde uitvoering van de delen 1, 2, 4, 5 en 7 van Ein Deutsches Requiem op deze dag van de Dodenherdenking in de juiste stemming.

Tekst van Eduard van Hengel bewerkt door A.F.M. Cremers.